دست نوشته های تنهایی
چگونه می شود سرود؟
+ نوشته شده در  90/05/18ساعت 18:37  توسط زهرا مهرباني راد  | 

 

 

ذهنم آبستن درد فجیعی ست

                   دراز میکشم

                                     و دستم را زیر سرم می گذارم

                                                          بجای بالشی که هرگز..........

گردا گرد سرم می گردند

فلسفه

حکمت

خدا

من

تو

وشیطان

            که می خرد گاهی همه ی اینها را در پلکی

وقت زاییدن یک شعر است؟؟؟؟؟؟؟؟؟

                              ذهنم آبستن درد فجیعی ست.................

  

+ نوشته شده در  87/06/15ساعت 11:45  توسط زهرا مهرباني راد  | 

 

گوسفندی می خرم                

                           از  سرزمین خشکسالی

                               بچرد علفهای هرز ذهنم را

                                        مثل تبانی سگ وگربه

                                                                       بریک مردار................

+ نوشته شده در  87/06/01ساعت 17:28  توسط زهرا مهرباني راد  | 

مجردتر از آنم كه انگشت سبابه تان به ناكجاآبادم راه برد

جايي كه از آن آمده ام

وبدانجا برمي گردم

اقليمي فراسو تر از زمان ومكان شما

كه

كاچي بزرگ را زاده شديد

هيچي بزرگ را زندگي كرديد

و

پوچي بزرگ راباخود خواهيد برد

آغازتان

 از سيراب شدن آغوشهايي تشنه بود

لاجرم

خود نيز در آغوشي تشنه خلاصه شديد

و

نيانديشيديد 

زيستن را معنايي شگرف در پي است

كه در جثه ي كوچك آدمي نمي گنجد

پس ميبايست بي نهايت شدن

هم بدان گونه  كه خدايتان آفريد

لكن شما همان آدميان مانديد

كه انگشت سبابه تان به هيچ ناكجا آبادي راه نبرد

+ نوشته شده در  86/11/08ساعت 10:36  توسط زهرا مهرباني راد  | 

 بادی آمد

 بر گی ريخت

آی درخت چه  تحملی ست تو را....

سنگی آمد

 میو ه ات چید.

آی درخت چه تحملي ست تورا....

پرنده ای آمد

لانه کرد بر شاخه ها یت

شاهینی آمد  

پرنده ات برد .

ای درخت چه تحملي ست تورا...

حاشا حاشا

که من به استواری تو شکی کنم.

لیک در عجبم از  دسته ي تبری که تو را برید

و آی درخت چه تحملی ست تو را....

+ نوشته شده در  86/10/30ساعت 11:15  توسط زهرا مهرباني راد  | 

به من گفتند :

پر کلاغ سیاه سفید است.

خدا گفته.......

روی حرف خدا حرف بزنید کفر است

                                خدا گفته..........

تفسیر آیه ی آزادی این است

                                         شما نمی فهمید

داشت از خدا بدم می آمد!!!!!!!!!!!!!!!

رفتم ..............

                        فهمیدم..................

                                                      آمدم.

پر کلاغ سیاه

                      سیاه است

                                   خدا گفته.

روی حرف خدا

                       بیاندیشید

                                              خدا گفته.

تفسیر آیه ی آزادی نه این قید وبند است

                                                        خدا گفته.

من خدا را دوست دارم من.......

من خدا را می پرستم.                     

+ نوشته شده در  86/10/21ساعت 13:25  توسط زهرا مهرباني راد  | 

طفلان ناگریز چهار راهها

بچه های ایل من

از کدامین فنجان تلخ قهوه خوردید

کاینچنین

بر سنگفرش سرد جان میدهید اکنون

در کدامین روز نحس زادتان مادر

خنده

آیا با شما نسبتی داشته؟

                     ای گریه هاتان زجر

خوشبختی براتان

در کدامین

              پیچ می خورد

                                معنا

بچه های ایل من

طفلان ناگریز

از کدامین مادر زادتان روز نحس

ای بندبند تنتان زجر

هرگز نخواهد شد

 تن من گرم

از زخمی که خنجر چشمانتان کاشت

ای زاده های درد

با آستین پاره تان

در این هوای سرد

با آن لب کبود

با خواهش سیاه

               یک ذره

                        از خدا

                               مهمان من کنید.

+ نوشته شده در  86/10/15ساعت 11:5  توسط زهرا مهرباني راد  | 

این برداشت آزاد خودمه از قصه ی چوپان دروغگو تومدرسه بهمون یاد دادن فقط درست بنویسیم ....

از قضا روزی

قصه ی شب من

 آسمون جول مردی

دردهی که مردمش نانشان به نرخ روز

دیکته های هر شبم

غین مثل دروغ

چ مثل چوپان

با مردمی دروغ خورده

از قضا روزی گرگی به گله زد

آنچه مانده بود ازدحام دستانی بهم  بر سر آمده

قصه ای که در دهان تخم می گذاشت

کاش غلطها همه املائی....

                                        کاش غلطها همه املائی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  86/10/11ساعت 11:32  توسط زهرا مهرباني راد  | 

با تو احتجاج به بديهي كردند

تو فرياد كشيدي

بامن احتجاج به بديهي تر

                 من نتوانستم

دست وپايم را بستندبه زنجيري كه بازش نتوان كرد

به نام

آنچه كه آورده بودند براي سعادت بشر

اين قل وزنجير سعادت بود!!!!!!؟

يافهم آدميان مسخ شده دست وپايم را بست؟؟؟؟؟؟؟

لاجرم

با كليدي در دست به زنداني درآمدم

 بي زندان بان

زير لب تمام زندانیانش فريادي بود

و

دردست تك تك شان كليدي

كليدهايي

               كه

                     به

                          قفل ها نمي خورد.

فريادهايي

              كه

                     به

                         حنجره ها نمي رسيد..............

+ نوشته شده در  86/10/05ساعت 12:49  توسط زهرا مهرباني راد  | 

زمانه به ساز من نمی رقصید

 گفتم

 به ساز زمانه برقصم

هیهات که بخت بدم ساز زمانه شکست

من لنگ وزمان لنگ........

+ نوشته شده در  86/10/02ساعت 12:14  توسط زهرا مهرباني راد  |